Tauryna w diecie kota

Co to jest tauryna?

Tauryna jest to aminokwas niezbędny zwierzętom mięsożernym, a w szczególności kotom domowym do prawidłowego funkcjonowania i zachowania zdrowia. Endogenna synteza tauryny jest u kotów niewielka i zaspokaja jedynie kilka do kilkunastu procent zapotrzebowania. Dlatego tak ważne jest, by dostarczać taurynę z pożywieniem. 

Źródła tauryny

Aminokwas ten znajduje się w produktach od zwierzęcych, w pokarmach roślinnych poza małymi wyjątkami praktycznie nie występuje, co daje nam kolejny argument za tym, że rośliny i zboża są kotu zbędne. Kolejnym argumentem przemawiającym za zbędnością, a wręcz szkodliwością roślin i stosowania diet wegetariańskich u kota jest fakt, iż białko roślinne, a w szczególności białko sojowe obniża stężenie tauryny, nasilając jej wydalanie. Gdyby tego było mało, to przeprowadzono na kotach doświadczenia: do diety kotów dodawano otręby ryżowe oraz taurynę już po 8 tygodniach zauważono znaczny spadek stężenia tauryny w osoczu i pełnej krwi, niezauważone takiego spadku w tej samej diecie bez dodatku otrębów. W innym z doświadczeniu u 7 z 8 badanych kotów karmionych karmą wegetariańską retinopatia tauryno zależna rozwinęła się już w ciągu 2-11 miesięcy po stosowaniu tej diety. U jednego z kotów pierwsze objawy zaczęły występować dopiero po pół roku stosowania diety, co wykazuje różnice wrażliwości na niedobór tauryny u konkretnych osobników.

Jednoznacznie pokazuje to jednak, że dodatki roślinne w diecie kota, nie tylko źle wpływają na metabolizm i przyczyniają się do otyłości, cukrzycy i innych chorób, ale również źle wpływają na przyswajanie przez organizm kota odpowiedniej ilości tauryny, co prowadzi do jej niedoborów. Głównym źródłem tauryny dla kota jest mięso. Dlatego ważne jest czytanie składów karm i wybieranie tych z mięsem, a nie odpadami zwierzęcymi. W jednym z doświadczeń stwierdzono, że tauryna zawarta w odpadach drobiowych była nieprzyswajalna i całkowicie niedostępna dla organizmu kota. W czasie gotowania mięsa natomiast nawet kilkadziesiąt procent zawartej w nim tauryny ulega wypłukaniu, podczas pieczenia natomiast tauryna może być zredukowana nawet o 50%. Między innymi dlatego tak wiele mówi się o podawaniu kotom mięsa surowego i o zawracanie uwagi na skład, unikanie tego z odpadami zwierzęcymi zamiast mięsa.

W naturalnym mięsnym pożywieniu kota stężenie tauryny jest bardzo wysokie, co najlepiej pokazują tabelki:

Zapotrzebowanie na taurynę

Według ostatnich zaleceń koty powinny otrzymywać w przeliczeniu na kilogram suchej masy 1200 mg w pokarmie suchym i aż 2000-2500 mg w karmie mokrej.

Objawy i skutki niedoboru tauryny

Objawy niedoboru tauryny mogą rozwijać się tygodniami, miesiącami, a nawet latami. Niedobory te mogą pojawić się na skutek żywienia kotów karmami dla psów, gotowanym mięsem, karmami złej jakości z zawartością zbóż, które obniżają przyswajanie tauryny przez koci organizm, podawanie karm ze zbyt niską zawartością tauryny, lub kompletnie jej pozbawionych (np. podawanie karm filetowych jako podstawa diety) oraz podawanie zbyt często lub wyłącznie mięsa bez odpowiedniej suplementacji. 

Skutków niedobory tauryny jest wiele, między innymi: retinopatia, kardiomiopatia rozstrzeniowa, utrata słuchu, zaburzenie widzenia, zahamowanie wzrostu, nieprawidłowy rozwój układu nerwowego, zmiany zwyrodnieniowe gałki ocznej i wiele innych. 

Co robić, aby nie dopuścić do niedoborów?

Aby zapobiec niedoborowi, tauryny należy wybierać karmy z dużą ilością mięsa, podrobów, białka zwierzęcego oraz odpowiednim dodatkiem tauryny.

Nie należy podawać kotu karm dla psów, karm wegetariańskich, zbożowych, zawierających zapychacze roślinne,

zawierających białko roślinne zamiast białka zwierzęcego, nie należy podawać mięs gotowanych ani pieczonych.

Nie wolno podawać karm bez tauryny (np. karm filetowych) jako podstawy diety, ani karmić wyłącznie mięsem bez odpowiedniej suplementacji. Nie należy również przekraczać dopuszczalnej ilości surowego mięsa( do 3 razy w tygodniu) w diecie kota bez suplementacji. 

Dodatkowo można suplementować taurynę wedle zaleceń na opakowaniu, rozrabiając ją z wodą i dodając do karmy. Nadmiar tauryny wydalany jest z moczem, nie ma wiec możliwości jej przedawkowania, natomiast niedobory niosą za sobą straszne konsekwencje zdrowotne.

Źródło i piśmiennictwo:

Przedruk z „Życie Weterynaryjne” 80(2) 2005

1. Kulasek, Jank M., Sawosz E.: Biologiczna rola tauryny u ssaków. Życie Wet. 2004, 79, 603–608.  
2. Roudebush P., Keene B.W., Mizelle H.L.: Cardiovascular disease. W: Hand M.S., Thatcher C.D., Remillard R.L., Roudebush P. (edit.): Small Animal Clinical Nutrition. 4th ed., Mark Moris Instiute, Topeka, Kansas USA 2000, s. 529–562.  
3. Broadhurst C.L.: Balanced intakes of natural triglycerides for optimum nutrition: an evolutionary and phytochemical perspective. Med. Hypotheses 1997, 49, 247–261.  
4. Bengmark S.: Ecoimmunonutrition: A challenge for the third Millennium. Nutrition 1998, 14, 563–572.  
5. Legrand-Defretin V.: Differences between cats and dogs: a nutritional view. Proc. Nutr. Soc. 1994, 53, 15–24.  
6. O’Donnell J.A, Rogers Q.R., Morris J.G.: Eff ect of diet on plasma taurine in the cat. J. Nutr. 1981, 111, 1111–1116.  
7. Kirk C.A., Debraekeleer J., Armstrong P.J.: Normal cats. W: Hand M.S., Thatcher C.D., Remillard R.L., Roudebush P. (edit.): Small Animal Clinical Nutrition, 4th ed., Mark Morris Inst. Topeka, Kansas, USA, 2000, s. 291–347.  
8. Sturman J.A.: Dietary taurine and feline reproduction and development. J. Nutr. 1991, 121, S166–S170.  
9. Paciorettiy L., Hickman M.A., Morris J.G., Rogers Q.R.: Kinetics of taurine depletion and repletion in plasma, serum, whole blood and skeletal muscle in cats. Amino Acids 2001, 21, 417–427.  
10. Backus R.C., Howard K.A., Rogers Q.R., Morris J.G.: Leucocytosis and thrombocytosis caused by consumption of a low magnesium and high calcium diet elevates whole-blood taurine concentration in cats. J. Nutr. 1998, 128(12S), 2581S–2583S.  
11. Trautwein E.A., Hayes K.C.: Plasma and whole blood taurine concentration respond differently to taurine supplementation (humans) and depletion (cats). Z. Ernährungswiss. 1995, 34, 137–142.  
12. Wagner E.: Tauringehalt im Plasma von Katzen – Einfl uß des Futters. Wien. Tierärztl. Mschr. 2001, 88, 226–233.  
13. Delaney S.J., Kass P.H., Rogers Q.R., Fascetti A.J.: Plasma and whole blood taurine in normal dogs varying size fed comercially prepared food. J. Anim. Physiol. Anim. Nutr. 2003, 87, 236–244.  
14. Elliott D.A., Marks S.L., Cowgill L.D., kass P.H., Rogers Q.R.: Eff ect of hemodialysis on plasma amino acid concentrations in healthy dogs. Am. J. Vet. Res. 2000, 61, 869–873.  
15. Earle K.E., Smith P.M.: The effect of dietary taurine content on the plasma taurine concentration. Brit. J. Nutr. 1991, 66, 227–235.  
16. Markwell P.J., Earle K.E.: Taurine: an essential nutrient for the cat. A brief review of the biochemistry, of its requirement and the clinical consequence of deficiency. Nutr. Res. 1995, 15, 53–58.  
17. Stintzing F.C., Schieber Carle R.: Phytochemical and nutritional significance of cactus pear. Europ. Food Res. Technol. 2001, 212, 396–407.  
18. Odle J., Roach M., Baker D.H.: Taurine utilization by cats. J. Nutr. 1993, 123, 1932–1933.  
19. Fuentes V.L.: Cardiomyopathy in cats. Cat Practice 1993, 15, 301–308.  
20. Friedman M.: Chemistry, nutrition, and microbiology of Damino acids. J. Agric. Food Chem. 1999, 47, 3457–3479.  
21. Woollard D.C., Indyk H.E.: Th e determination and distribution of taurine in dairy products. Food Chem. 1993, 46, 429–437.  
22. Tôrres C.L., Backus R.C., Fascetti A.J., Rogers Q.R.: Taurine status in normal dogs fed a commercial diet associated with taurine deficiency and dilated cardiomyopathy. J. Anim. Physiol. Anim. Nutr. 2003, 87, 359–372.  
23. Kim S.W., Rogers Q.R., Morris J.G.: Dietary antibiotics decrease taurine loss in cats fed a canned heat-processed diet. J. Nutr. 1996, 126, 509–515.  
24. Kim S.W., Rogers Q.R., Morris J.G.: Maillard reaction products in purified diets induce taurine depletion in cats which is reversed by antibiotics. J. Nutr. 1996, 126, 195–201.  
25. Hickman M.A., Bruss M.L., Morris J.G., Rogers Q.R.: Dietary protein source (soybean vs. casein and taurine status affect kinetics of the enterohepativc circulation of taurocholic acid in cats. J. Nutr. 1992, 122, 1019–1028.  
26. Kim S.W., Morris J.G., Rogers Q.R.: Dietary soybean protein decreases plasma taurine in cats. J. Nutr. 1995, 125, 2831–2837.  
27. Backus R.C., Rogers Q.R., Rosenquist G.L., Calam J., Morris J.G.: Diets causing taurine depletion in cats substantially elevated postprandial plasma cholecystokinin concentration. J. Nutr. 1995, 125, 2650–2657.  
28. Beverly L., Kirk C., Morris J.G., Rogers Q.R.: Cholecystokinin injection reduce plasma taurine concentration of cats. Waltham Symposium on Taurine and Cat Nutrition. Internat. Taurine Symp.: New Dimension on its Mechanisms of Action. Perdido Beach Hilton, Orange Beach, Al., Oct. 8–10, 1991.  
29. Sanderson S.L., Gross K.L., Ogburn P.N., Calvert C., Jacobs G., Lowry S.R., Bird K.A., Kochler L.A., Swanson L.L.: Eff ects of dietary fat and L-carnitine on plasma and whole blood taurine concentration and cardiac function in healthy dogs fed protein-restricted diets. Am. J. Vet. Res. 2001, 62, 1616–1623.  
30. Dongowski G.: Effect of pH on the in vitro interactions between bile acids and pectin. Z. Lebensm. Unters. Forsch. A. 1997, 205, 185–192.  
31. Stratton-Phelps M., Backus R.C., Rogers Q.R., Fasceti A.J.: Dietary rice bran decreases plasma and whole-blood taurine in cats. J. Nutr. 2002, 132 (suppl.) 1745S–1747S.  
32. Backus R.C.: Taurine deficiency of Newfouland dogs maintained on commercial diets. Purina Nutrition Forum. Oct. 19–22, St Louis 2000.  
33. Wolff ram S., Hagemann C., Schaver E.: Regression of a high affinity carrier mediated intestinal transport of taurine in adult cats. Am. J. Physiol. 1991, 161, R1089–R1095.  
34. Sturman J.A., Jeff rey M., Messing M.S.: Depletion of taurine levels by β-alanine and dietary taurine restriction. Nutr. Res. 1996, 16, 789–795.  
35. Hwang D.F., Hour J.L., Cheng H.M.: Effect of taurine on toxicity of oxidized fi sh oil in rats. Food Chem. Tox. 2000, 38, 585–591.  
36. Hwang D.F., Wang L.C., Cheng H.M.: Effect of taurine on toxicity of copper in rats. Food Chem. Tox. 1998, 36, 239–244.  

Czytaj więcej »

Struwity, kryształki - Jak leczyć? Jak zapobiegać?

Dość często spotykanym problemem urologicznym u kotów są struwity zwane też kryształkami, chciałabym nieco przybliżyć Wam tę dolegliwość i wyjaśnić pokrótce jakie postępowanie dietetyczne powinno się zastosować w profilaktyce i leczeniu kryształków.

Główne przyczyny powstawania kryształków:
Karmy alkalizujące 
Sucha karma

Karmy alkalizujące to takie, które zawierają substancje alkalizujące np. wapń w ilości przekraczającej zapotrzebowanie organizmu.

Sucha karma ze względu na swoją bardzo niską wilgotność prowadzi do produkowania mniejszej ilości moczu, co zwiększa jego ciężar.

Obie grupy karm poprzez swoje właściwości sprzyjają powstaniu kryształków, a w wielu przypadkach są ich bezpośrednią przyczyną. Potwierdziły to badania prowadzone w Minnesota, Urolith Center w USA na grupie ponad 20 000 chorych kotów.

Wyleczyć kota można na trzy sposoby:
- zakwaszając mocz
- zmniejszając ciężar właściwy moczu, czyli zwiększając jego objętość
- zmniejszając podaż substancji współtworzących kryształki

1. Zakwaszanie.

Zmniejszanie pH z 7 do 6,5 jest skuteczną metodą zmniejszania jonowości związków, które tworzą struwity. Jednak obniżenie pH jest ogromną ingerencją w gospodarkę kwasowo-zasadową i mineralną co niesie za sobą skutki uboczne. Dlatego stosowanie silnych zawkaszaczy takich jak chlorek amonowy i metioniny należy ograniczyć do minimum. Przedawkowanie chlorku amonowego lub metioniny prowadzi do braku apetytu, sinicy, niedokrwistości, methemoglobinemii, kwasicy metabolicznej, demineralizacji kości i wielu innych.

2. Zmniejszeniu ciężaru moczu.
Najskuteczniejszym i najbezpieczniejszym sposobem na zwiększenie objętości moczu jest podawanie karmy o wysokiej wilgotności (co najmniej 80%), czyli karmy mokrej, jeśli to koniecznie to dolewanie do niej dodatkowej ilości wody. Jak sprawdzić, czy kot wytwarza wystarczającą ilość moczu? Należy oznaczyć jego ciężar właściwy, który powinien być niższy od 1,035.

3. Podawanie zmniejszonej ilości substancji współtworzących kryształki.
Jony wapnia, magnezu, sodu i potasu oraz chlorki i siarka z fosforem mają największy wpływ na gospodarkę kwasowo- zasadową. Pierwiastki te wchodzą w skład tzw. bilansu anionowo-katoniowego, który przekłada się na pH moczu. W celach profilaktycznych bilans ten w karmie powinien wynosić około 0, natomiast w celach rozpuszczenia struwitów powinien mieścić się w przedziale -150 do -260.

Jaka dieta jest najlepsza, aby na dobre pozbyć się problemu struwitów?
Najlepszym i najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest podawanie karmy mokrej lub karmy mokrej z dodatkiem wody, która odpowiednio nawodni kota, a co za tym idzie, zmniejszy ciężar moczu. Dodatkowo istotne jest kontrolowanie ilości substancji podawanych wraz z jedzeniem. Skupić się jednak musimy nie na substancjach powodujących, że problem zniknie tylko tych, które są odpowiedzialne za powstawanie kryształków. Czyli jakich? Nie więcej niż około 40 mg/MJ energii strawnej magnezu, oraz 250mg/ MJ energii strawnej fosforu.

Jaka dieta najlepsza jest w profilaktyce kryształków?
Podawanie karmy mokrej lub karmy mokrej z dodatkiem wody jako podstawa diety, ograniczenie karmy suchej do minimum lub całkowite jej wyeliminowanie, niepodawanie karm alkalizujących.

Jak rozpoznać karmy alkalizujące?
Jak wspomniałam wyżej karmy alkalizujące to takie, które zawierają substancje alkalizujące np. wapń w ilości przekraczającej zapotrzebowanie organizmu. Wystarczy więc poznać zapotrzebowanie kociego organizmu na poszczególne składniki by wiedzieć czym kierować się przy wyborze karmy. Poniżej zamieszczam zalecenia według The Association of American Feed Control oraz według FEDIAF, the European Pet Food Industry Federation w zestawieniu z naturalnym pożywieniem kota, w tym przypadku myszy i szczura. 

Źródła:
http://www.nal.usda.gov/awic/zoo/WholePreyFinal02May29.pdf https://library.villanova.edu/Find/Record/764467/Description http://www.aafco.org
http://firstsnow.pl
http://www.felinologia.org.pl 

http://www.fediaf.org
https://www.vetmed.umn.edu/centers-programs/minnesota-urolith-center 

Czytaj więcej »

Co kryje się w słabej jakości karmach dla zwierząt?

Dzisiaj chciałam podzielić się z Wami tym, co może kryć się w karmach, jak odnoszą się do tego normy, regulacje, prawo, jak nie dać się oszukać producentom.

Normy i regulacje prawne. 
*FDA sporządziło ustawę o żywności, na podstawie której jedzenie spożywanie przez ludzi i to dedykowane dla zwierząt powinno być na tym samym poziomie.
Mimo tej ustawy FDA napisało „zasady zgodności”, regulujące co mają zamiar egzekwować, od producentów karm, a co będą ignorować.

Zasada zgodności brzmi: „Karma dla zwierząt domowych składająca się z materiału pochodzącego od chorych zwierząt lub zwierząt, które zmarły w inny sposób niż poprzez ubój, co stanowi naruszenie art. 402, nie będą podlegać zaskarżeniu, jeśli nie naruszają prawa. Będą uważane za odpowiednie do spożycia przez zwierzęta”

Oznacza to tyle, że zgodnie z rozporządzeniem FDA martwe, chore, umierające zwierzęta, które oficjalnie powinny być nielegalne, swobodnie dopuszczane są do stosowania w karmach dla zwierząt domowych bez konieczności informowania o tym konsumentów. Takie zwierzęta mogą być i są pakowane, etykietowane i sprzedawane jako karma dla zwierząt Premium.

Polityka FDA nie wyciąga również konsekwencji w używaniu do produkcji karm produktów, które mogą powodować zakażenia karmy pestycydami, chemikaliami przemysłowymi, naturalnymi substancjami toksycznymi, odchodami zwierząt, powodować skażenie mikrobiologiczne.

W 2007 roku tysiące psów i kotów w USA zmarło z powodu skażonych karm, do których składniki sprowadzane były z Chin. Przez ostatnie dziesięć lat FDA otrzymało tysiące raportów o przypadkach ciężkich zachorowań i śmierci zwierząt domowych powiązanych z konsumpcją karm z Chińskimi składnikami. Ta sytuacja nie zniechęciła jednak producentów do zaprzestania sprowadzania produktów z Chin, w rzeczywistości importowanie składników do karm dla psów i kotów z Chin wzrosła o 30 milionów funtów w ciągu zaledwie 5 lat.

Pod koniec 2015 Susan Thixton po latach pracy opartych na prawie i doświadczeniu wprowadził zaostrzenia dotyczące informacji, jakie muszą być zwarte na opakowaniu karmy. Od tamtego czasu karmy muszą zawierać między innymi: rodzaj/jakość składnika, kraj pochodzenia, informacja o GMO, termin przydatności do spożycia, ostrzeżenie o składnikach ryzyka.

Nie zapobiegło to jednak dodawania przez producentów szkodliwych substancji i składników do karm, jednak dzięki nazewnictwu, jakie

obowiązuje producentów, oglądając dokładnie składy karm, możemy wybrać te właściwe. Przód opakowania jednak nic nam na ten temat nie powie, zaostrzenia bowiem dotyczą jedynie składu, a nie opakowania, czyli reklamy. Przepisy dotyczące żywności dla zwierząt domowych określają, że na opakowaniu nie muszą znajdować się żadne ostrzeżenia, pośrednio ani bezpośrednio. Z prawnego punktu widzenia producent może okłamać konsumenta, o ile jest to częścią reklamy i marketingu.

Co kryje się pod konkretnymi określeniami w składzie karm?
Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego- nieoczyszczone głowy, nogi, pazury, narządy rodne, jelita wraz z zawartością, pióra, śladowe ilości kału, części ze zwierząt, które zmarły w sposób inny niż poprzez ubój**, śladowe ilości mięsa pochodzącego z resztek pochodzenia zwierzęcego.
„Kurczak”, „wieprzowina” itp. - może zawierać mięso (ale nie musi), inne składniki pochodzące z danego rodzaju zwierzęcia takie jak głowy, nogi, pazury, pióra.

Czego szukać w składzie karm?
Określeń mówiących jasno co zawiera karma i z jakiego konkretnie zwierzęcia, czyli takie jak: mięso z indyka, mięso mięśniowe z kurczaka, podroby drobiowe, wątroba drobiowa, serca wołowe itp.

*FDA - amerykańska agencja żywności i leków zajmująca się kontrolą żywności, paszy, karm, suplementów diety, leków i inne.
** zwierzęta, które zmarły wskutek choroby, niepełnosprawności, zwierzęta oddane do uśpienia/ utylizacji, zwierzęta pozyskane z aborcji.


Źródła
http://truthaboutpetfood.com/
www.fws.gov
www.fda.gov/
www.foodandwaterwatch.org http://associationfortruthinpetfood.com/

Czytaj więcej »

Jak nauczyć kota jeść dobrą karmę?

Kochani, coraz więcej z Was decyduje się na wprowadzenie karmy lepszej jakości, co bardzo mnie cieszy. Pamiętajcie jednak, że nową karmę wprowadzać należy stopniowo. Gwałtowna zmiana prowadzić może do: biegunki, wymiotów, gazów, bóli brzucha, apatii, niechęci do jedzenia nowej karmy. Dzieje się tak, ponieważ układ pokarmowy kota obciążony jest, składnikami ze słabej karmy (zboża, cukry, odpady roślinne itp.), z którymi sobie nie radzi, musi dojść on do siebie i prawidłowego funkcjonowania. 

Jak więc poprawnie przestawić kota na lepszą karmę? Mieszając dotychczasową karmę z nową, najłatwiej podzielić to na etapy:

1 etap: 5-10% nowej karmy,   90-95% starej karmy
2 etap: 20-30% nowej karmy, 70-80% starej karmy
3 etap: 40-50% nowej karmy, 50-60% starej karmy
4 etap: 60-70% nowej karmy, 30-40% starej karmy 
5 etap: 100% nowej karmy

Przedstawione etapy NIE są podziałem na dni, jeden etap nie równa się jednemu dniu. Ilość karmy w danym etapie zależy od preferencji kota w przedstawionych normach. Jeśli jest taka potrzeba, należy manipulować ilością karmy w danym etapie, zaczynając od mniejszej, pomału idąc do większej.

Przykład:

Dzień 1: 5% nowej, 95% starej 
Dzień 2: 5% nowej, 95% starej 
Dzień 3: 7% nowej, 93% starej 
Dzień 4: 10% nowej, 90% starej 
Dzień 5: 15% nowej, 85% starej 
Dzień 6: 18% nowej, 82% starej

I tak dalej :)


Ilość karmy wprowadzanej dziennie, szybkość przechodzenia między etapami i procentową proporcję należy ustalić na podstawie obserwacji swojego kota i jego reakcji na wprowadzaną zmianę. Jeśli kot nie chce jeść — być może zmiana jest zbyt gwałtowną, jeśli kot bez problemu przyjął zmianę — można pomału wprowadzać kolejny etap/zwiększyć ilość procentową. Szybkość przechodzenia między etapami zależy indywidualnie od kota i jego dotychczasowych przyzwyczajeń, nie należy kota poganiać. Wykonanie etapów powinno trwać minimum 7-14 dni, ale może trwać nawet kilka miesięcy, to sprawa bardzo indywidualna.

Bardzo ważna jest cierpliwość, niepoganianie kota, spokojne obserwowanie pupila i dostosowanie optymalnej szybkości wprowadzania zmian do potrzeb kota.

Pamiętajcie również, że głodówka nie jest dobra dla zdrowia kota i nie powinna być dłuższa niż 24h. Jeśli kot nie je spróbujcie wolniej wprowadzać zmiany lub w razie potrzeby cofnąć się o jeden krok. Przykładowo: kot jadł 20% nowej karmy i 80% starej, po zmianie na 30% nowej i 70% starej przestał jeść. Cofamy się wiec do etapu, na którym jadł i wprowadzamy zmiany wolniej, nie gwałtownie.

U niektórych kotów pomocne w przestawianiu jest dosmaczanie. Można robić to za pomocą smalcu z gęsi lub kaczki, ewentualnie sosów np. z Miamora lub
„rosołem” (gotujemy rosół na samym mięsie, bez kości, bez przypraw i dolewamy po troszkę do karmy). Pamiętajcie jednak, że dosmaczanie nie może zastąpić mieszania, może w nim jedynie pomóc.
Przydatna może okazać się również waga kuchenna do monitorowania dokładnej ilość wprowadzanych zmian oraz notes do zapisywania postępów.

Powodzenia! :) 

Czytaj więcej »